خدوک روایت تن‌های تنهاست و آدم‌هایی که در تاریکی به انتهای امید می‌رسند. هنگام نوشتنش، مدام آدم‌های ناامید و تنهای گوشه‌ی خیابان، که با حسرت به دونفره ها چشم دوخته‌اند و شاید هم در دل‌شان آرزوی داشتن عشق را می‌کردند، از جلوی چشمم رژه می‌رفت. خودک که معنایش اندوه است، می‌تواند خودش زبان یک قشری از جامعه باشد که مدام…