
بخشی از متن: هراسان نی ام از مرگ؛ بل هراسم آن است بمیرم وُ دگربار تو را نبینم! موجود تنهایی است انسان، هرچند غوغای مردمان احاطه اش کند. به همره وی، کسی جز خودش، مسیر دردش را طی نخواهد کرد. شوق با فراچنگآوردن وصال زایل گردد وُ اشتباق همره وصال می پاید. همانا تخيّل فراق، اشتیاق را هنگام دیدار دوام…
