بخشی از کتاب: او همیشه‌ی خدا گرسنه اش بود و هیچوقت غذای درست وحسابی برای خوردن پیدا نمی کرد. او هر روز صبح بدوبدو می رفت به ایستگاه راه آهن و منتظر اولین قطار می ماند. اگر شانس می آورد، مسافرهایی که باعجله سرکار می رفتند کمی خرده نان برایش می ریختند. اما امروز یک مشکلی وجود داشت. انگار کاکلی…