تاریخ بسیار مختصر و به همان اندازه مفید موسیقی غرب که در آن، به زبان طنز، درباره‌ی برخی از موسیقیدانان مهم این موسیقی، از جمله باخ، بتهوون، پالسترینا، واگنر، برامس، موتسارت و استراوینسکی مطالبی خواندنی ارائه می‌شود. لحن کتاب، بسیار متفاوت با همه‌ی منابعی که تاکنون از این مبحث در ایران ترجمه شده است، عمدا از لحن رمانتیک و ستایش…

نویسنده در این کتاب، با همان زبان طنزی که در اثر قبلی (باخ، بتهوون و...) اختیار کرده بود، به مقابله با گرایشی که در تاریخ نویسی موسیقی، به خصوص در کشورهای آنگلوساکسن، رایج است و مبتنی است بر مقدس سازی رمانتیک هر آنچه به موسیقی، و به ویژه به موسیقی غرب، ارتباط می‌یابد، «حرف‌های بیشتری درباره‌ی تاریخ موسیقی» می‌زند و…