کتاب هنر و عکاسی نوشته‌ی دیوید کمپانی نگاهی تحلیلی به رابطه‌ی میان عکاسی و هنر معاصر دارد و بررسی می‌کند که چگونه عکاسی از دهه‌ی ۱۹۶۰ به بعد وارد گفتمان هنرهای تجسمی شده است. ساختار کتاب موضوع‌محور است و با ارائه‌ی نمونه‌هایی از آثار هنرمندان مختلف، شیوه‌های استفاده از عکاسی در زمینه‌هایی مانند مستندسازی، اجرا، چیدمان و نقد اجتماعی را نشان می‌دهد.

تفکردربارهی ارتباط میان رسانه ها تامل درباره ی ساز و کار مشترک آنهاست. اما این تنها بخشی از قضیه را آشکار خواهد کرد. هر چقدر که عکاسی و سینما وابسته به ایجاد تاثرات بصری از جهان باشند، به همان مقدار به موضوع نیاز دارند. می توان گفت این دو رسانه به خودی خود و سوای سوژه هیچ اند. ارزش آنها…