تو ای پرنده آبی صبحگاهی خبری خوش آور ما در سکوت سیاه مبهم موازی خیال و دلمردگی آواره و سرگردانیم ما رسم باطل افسانه ها را به دوش کشیدیم  

حاجی به چشم های یک کبوتر خیره شده ای؟ حاجی من ساعت ها به چشمانم نگاه میکنم کبوتری که تنها خواب هایش را تماشا می کند حاجی به چشمهای بادامی یک مرد نگاه کرده ای؟ هراس دو ستاره است که سوسو میزند...