شعر و واقعیت، بدانگونه که برای انسان نمود می‌یابند، گسستن و رها شدن تدریجی از بندها را می‌طلبند تا بدین‌ترتیب ما را به هسته اساسی آن‌چه هست یا به نظر می‌رسد که هست نزدیک کنند. شعر که به مثابه صدای هم‌آهنگ واقعیت، تاریخ و سرگذشت عمیق و متفاوتی است، تقریبا همیشه با تاریخ سطحی در تقابل است. «شعر شی‌ای است…