بریده‌ای از کتاب پرواز مسکو آدم‌ها را لحظه‌ها می‌سازند. می‌توانی یک دم را غنیمت بدانی و عادل باشی. می‌توانی دم را ببازی و قاتل. از لحظه‌ای که ماشه را چکاندم برایتان بگویم؟ من هنوز ساعت‌هاست توی آن لحظه مانده‌ام. زمان برایم صفر شد و چشمانم پرشد از افتادن‌های پشت‌هم؛ یکی دوتا ده تا هزارتا و هزار و ششصد و هفتاد…