بخشی از کتاب: شعور شعر معرفت غم و وفای درد از تو بیشتر است. شعر می داند کی و کجا از تو بگوید تا اندکی دلم را خوش کند. غم می فهمد کی سازم را کوک کند. صد عجب از وفای درد همین جا کنارم نشست است هیچ رهایم نمی کند. دهانه ی اسب را رها نکرد و تا من…