همه چیز در حرکت و فاصله است که آفریده می‌شود و آدمی به یاد نمی‌آورد از چه غافل مانده است گاهی آواز‌هایی هستند، که از ناکجا سر می‌زنند و نام‌هایی که تنها دیدنشان می‌تواند دلیل خوشحالی باشد وردنه‌ای بر گردن زمان فراموش می‌کند آدم ماهیت لحظه را دقیقاً همین‌جا را، شادی نامیده‌اند...

«هیچ‌های معهود» شامل 29 شعر است که به جز 3 شعر، باقی اشعار سپید هستند. شاعر با زبانی ساده، شخصیت‌های مختلفی را مورد خطاب قرار می‌دهد و با آن‌ها در شعر صحبت می‌کند. گاهی با همسفر سخن می‌گوید و گاه با رفیق درد دل می‌کند. شاعر در بسیاری از اشعارش اعتراض اجتماعی می‌کند و زندگی را رنج‌آور می‌داند. او در…