
در این کتاب، خاطرات سیبیل لاکان از پدرش، در برشهایی تکهتکه و جاافتاده روایت میشود و شخصیتی را توصیف میکند که با غیبت وارد زندگیاش میشود. «پدر» با عنوان تکمیلی «معما» فضاهایی خالی را برجسته میکند و در واقع، اولین معنای پدری برای سیبیل، غیبت است که حضورش به اندازه نبودش است. این اثر منحصربفرد، خواندنی و تقریبا شاعرانه روایتی…