دوگانۀ امید و ناامیدی پدیداری وجودی است. انسان در اوج ناامیدی در جست‌وجوی امید است زیرا فهم ناامیدی بدون امید ممکن نیست و این دو پیوسته در پیوند با یکدیگرند؛ بنابراین در پس هر نومیدی امیدی نهفته است که رسیدن به آن تجربۀ رنج را در خود دارد؛ در حقیقت، تجربۀ امید بدون رنج ممکن نیست و امید هستی بشری…