بخشی از کتاب: تا چشم سپیده دم شدم مهمانت خشکیدم و چون عکس شدم حیرانت انگار تو هم ندیده بودی مهمان سهمم همه شد زل زدن چشمانت

بخشی از کتاب: سخن گفت لاله ای با من که می دانم که از مایی دلش را باز کرد دیدم که خالی دارد از یاری !

شاعر در کتاب "گوشواره‌ی بنفش " مخاطب را به دنیای اشعار سپید خود دعوت می‌کند. اشعاری که تلاش می‌کنند عشق را در تمام مناظر زندگی انسان به تصویر بکشند و نیز گاه از مسائل اجتماعی و انسانی صحبت می‌کنند. زبان شاعر زبانی روان و بیانی به دور از تکلف است. فضای اشعار اغلب رمانتیک است و عنصر عاطفه و احساس…