تاریخ مبارک شاهی یکی از منابع اصلی تاریخ سلاطین هندی به زبان فارسی است که در سال 838ق. در زمان مبارک شاه دوم ابن اخضر، معزالدین و به نام او تالیف شده و به وی تقدم شده است و آن را به نام وی، تاریخ مبارک شاهی نامیده است.