بخشی از کتاب: از من گذر کن ای غم فرداها از من که منجلابم و پاپوشم عریانم و حراجی اسرارم دائم لباس تازه نمی‌‌پوشم از من گذر کن ای جسد شادی طوفان سرفه‌‌دار شتابانم بیزارم از شکوفه‌‌ی فروردین من سینه‌‌چاک زردی آبانم افشانده‌‌ام به خاک پر از شوقت غم‌هام را که کشور بی مرز است دلخوش به سبزی وطنت هستی؟…