خیلی دلم می‌خواست بچه‌ها همه‌ش سرزنده و شاداب باشن، اما واقعا این یه ذره جا خیلی وقت‌ها جوابگوی این همه بچه نبود. هم من بریده بودم، هم اون‌ها. ما مونده بودیم و همین یه وجب جای کلاس و دیوارهایی که داشت قورتمون می‌داد! تا اینکه سر و کله‌ی بابا آینه پیدا شد....

فکر می‌کردم اگه با پدر و مادرها و بقیه مربی‌ها خیلی ارتباط نگیرم، کارهام بی‌دردسرتر پیش می‌ره، چون پدر و مادرها اغلب متوقع هستن و همکارها ناسازگار. همین‌طوری آروم کار خودم رو می‌کردم، ولی باز هم یه وقت‌هایی حالم خیلی بد می‌شد. اوضاع همین شکلی بود تا بابا آینه پیداش شد...