رقص کاج ها شرح طلب یک نایقین عینی است و مخاطره جویی انتخاب آن با شوری متناهی. جست و جویی برای دریافتن حقیقت بودن که هر واژه ای آن را به ابتذال می کشد و تنها و تنها با زندگی کردن به دست می آید و از این روست که نمی توان سخنی از خود آن حقیقت به میان آورد.

کتاب حاضر، از مجموعه «ادبیات بی ربطی» و متشکّل از داستان‌های تجربی با گرایش نوگرایانه است. در این مجموعه سعی شده آثاری با ساختار متفاوت با ادبیاتی که در ایران به چاپ رسیده گردآوری شود. «پنج شنبه رفته بودم کنار بندر قدم بزنم. بادای بی قرار می‌آمد و هوا عجیب غریبانه شده بود. تلالو چراغای مهتابی کنار بندر غم خاصی…