آن چه را در این کتاب گِرد بیآوردم که در زمان های گوناگون بر پندارِ بیدارم اندر _ بیآمد و از دلم اندیشه و تیمار را دور بکرد تا آن هَستُومندِ دارای جان و خرد را بِسُتایَم. آدمی، واژه ویژه و مَغزِ نَعْزِ سَخْنِ سَنجیده خُداوند است که نامَش را چُونان مُهرۀ مِهر مَستانه و رِندانه بر خانه دل بِدارد…