سه سده از زاده‌شدن پاسکال می‌گذرد، و کمابیش همین اندازه از مرگش؛ پاسکال عمر درازی نداشت، همه‌اش سی‌ونه‌ سال. در این سه سده بشر به پیشرفت‌های چشمگیری رسیده است، پس چه ‌می‌توان فهمید از مردی از سده هفدهم میلادی؟ اگر باز به زندگی فراخوانده شود این اوست که می‌تواند چیزی از ما بیاموزد نه ما از او؛ ازآنجاکه پاسکال در…

درباره‌ی کتاب : اما امروزه همه ی انسان‌ های کوچک ترحم را فضیلت می‌ ‏نامند: آنها برای بداقبالی بزرگ، زشتی بزرگ، ناکامی بزرگ، احترامی قائل نیستند! این واپسین سخن فلسفه ی تراژدی است؛ نه برای انتقال همه ی هراس‌ ‏های زندگی به قلمرو چیزدرخود، بیرون از مرزهای احکام ترکیبی پیشینی، بلکه برای احترام به آن ها! آیا پوزیتیویسم یا ایده‌…

درباره‌ی کتاب : تنها کسی توان دارد با مدوسا و مارهایش بجنگد (همان ضرورت ارسطو که در او نیز همانند کانت چنان هراسی در انر خودسر و فانتزی گون برانگیخت) که به اندازه کافی دلیر باشد که سر راست راه برود و به پیرامون برنگردد . پس فلسفه نباید یک به پیرامون نگریستن یک به پشت برگشتن باشد آن گونه…

شستوف در پاراگرافی دربارۀ روح روس به ما کلید واقعی ادبیات روسی را می دهد. فرهنگ اروپایی در روس ها چیزی بی ریشه است. برای مااروپایی ها این فرهنگ همانا خون و استخوان ماست؛ عصب و ریشۀ حقیقی روان ما. ما به سبک بخصوصی فکر می کنیم، به سبک بخصوصی احساس می کنیم، چرا که تمام جوهر ما از این…