در سفر تکوین میخوانیم که خدا نفس زندگی را در مجاری انسان دمید. برخی این نفس را به نفسی لطیف تر تبدیل کردند؛یعنی نفس عشق،مراقبت،نجوی،با توجه گوش سپردن به دیگری،بعید است که کسی از ما بر نفس کشیدن خویش درنگ داشته باشد . نفس کشیدن و سکوت،به عنوان نگهبانان فردیت ما،اهمیت والایی در نگه داری روابط بینا فردی ما دارند.غرض…