
عکاسی بهخودیخود هیچ هویتی ندارد. موقعیتش بهعنوان تکنولوژی با مناسبات قدرتی که آن را به کار میگیرند تغییر میکند. سرشتش بهعنوان یک کردوکار به نهادها و عاملانی وابسته است که آن را تعریف میکنند و به کار میاندازند. کارکردش بهعنوان یک شیوۀ تولید فرهنگی با شرایط مشخصی از هستی پیوند دارد و محصولاتش فقط در چارچوب جریانهای ویژهای که دارند…