چیزی که الیز بیشتر از همه در نقش جدیدش دوست داشت، تمام وقت بودن آن بود. یک کار تمام وقت که به او فرصت فکرکردن به چیزهای دیگر را نمیداد. کار جدیدش بی آنکه شغل محسوب شود، مسئولیتی بدنی و ذهنی بود که جا برای هیچ چیز دیگر –نه خنده، نه اشک – نمیگذاشت. اشکهایش را در سه ماهه‌ی آخر…