تعلق داشتن به جهان فارسی خو مستلزم برخورداری از شیوهٔ خاصی از ادراک بود؛ ادراکی که فرد با آن به دنیا نمی آمد، بلکه باید آن را کسب می کرد. از این رو، فارسی خویی به معنای تعلق به یک جغرافیای مشخص نبود. فارسی خو بودن به معنای قرار گرفتن در شبکه ای از روابط با مردمانی بود که اکنون…