بخشی از کتاب : پریشب رفته و مانده است با من بوی بارانش پریشب، شهر تر شد؛ هم خیابان، هم بیابانش بیابان را سراسر غرق باران دیدم و گفتم: « بیابانش که این باشد، چه باشد پس خیابانش؟! تو گویی شهر دارد دوش آب سرد می گیرد و دستی می کشد کیسه به سرتاپای میدانش الادلاک باران! کاش امشب چرک…