من دارم می میرم، ساید امروز تا عصر، شاید هم شب، شاید ها با کمی خوش اقبالی تا صبح دوام بیاورم. من چه می دانم شاید آن ساعت نزدیک باشد. نزدیک تر از آن چه گمان من از جان سختی ام است. بغضی گلوگیر مانند گلوله ای راه گلویم را گرفته. بغضی که می شود آن را درون خشاب اسلحه…