آجر به آجر آدمی از من بنا می‌شد حتی اگر یک ذره‌ات هم سهم ما می‌شد پرواز می‌کردم به اوج و آسمان دیگر ملک مشاع ما دو تا - من با خدا- می‌شد فرمانده‌ی مردان جنگاور اگر بودی جای گلوله شاخه‌های گل رها می‌شد دیگر به جای اختلاف فکر آدم‌ها دنیا محل اختلاط خنده‌ها می‌شد ما مردم حق ناشناسی بوده‌ایم…