در پشت جلد کتاب آمده است : «مظفر گلوی تو را سفت نگه می دارد. اکبر پاهایت را، با چشم های سیاهت حتی تا لحظات آخر هم به من زل می زنی. از بین این همه آدم چرا به من کینه داری؟ گمانم هیچ ابزاری نتواند شدت سیاهی چشم ها را دقیق بسنجد. مظفر زیر لب بسم الله می گوید…