بخشی از کتاب: نشستم روی نزدیک ترین صندلی و با خودم فکر کردم چطور میتوانم مسیری را که دو نفری آمده بودیم تنها برگردم. بغض امانم را بریده بود. کاش داد میزدم و میگفتم دوستش دارم. مگر مطمئن نبودم؟ بودم. این تنها چیزی بود که ذره ای به آن شک نداشتم پس چرا نگفتم؟ از دست خودم عصبانی بودم. در…