آسایشگاه ساختمانِ نوسازی بود شبیه مدرسه. یکی از این چندکلاسه هایی که خبر افتتاح شدنش را در تلویزیون محلی پخش می کنند: دوطبقه، با سقف شیروانی و نمای شُسته کاری و کتیبۀ کاشیِ زشتی که اسم آسایشگاه را به خط نستعلیق رویش نوشته بودند. این جا و آن جا آثاری از ناتمامی، بدسلیقگی، پشت هم اندازی. فاصلۀ ورودی حیاط تا…

بخشی از کتاب : من هم خسته شده‏ام از این شهر کوچک، اینکه همه می‏شناسندت، همه را می‏شناسی. باید به همه حساب پس بدهی، همه را از خودت راضی نگه داری. من که نمی‏گویم نه. مگر من بَدم می‏آید که توی یک شهر بزرگ زندگی کنم. پیشرفت کنم، ولی آخراینجا هم دلخوشی‏هایی  دارم. شاید تو بخندی. ولی نشاهای گوجه و…