می‌دانم چرا یک‌دفعه هول به دلم می‌افتد؛ هول اینکه نکند توی راه، سر همان چهارراهی که آن زن ‏و مرد ایستاده بودند، پیاده شده باشم! به سقف مینی‏بوس نگاه می‌کنم، به پنجره‌ها، به صندلی‌ها، به دستگیره‌ی در؛ ولی هنوز توی مینی‏بوس هستم؛ صدای خِرخِر موتور آن را هم هنوز می‌شنوم… پس چرا دارم از شدت سرما قالب تُهی می‌کنم؟ چکمه‌هایم…