مثنوی مولوی، مانند بیشتر مثنوی‌های صوفیانه، به صورت عمده از «حکایت» به عنوان ابزاری برای بیان تعلیمات تصوف استفاده می‌کند. ترتیب قرار گرفتن حکایتهای گوناگون در این کتاب ظاهراً نظم مشخصی ندارد. شخصیت‌های اصلی حکایتها می‌تواند از پیامبران و پادشاهان تا چوپانان و بردگان باشد. حیوانات نیز نقش پررنگی در این حکایتها بازی می‌کنند.

خواندن هنری ارزشمند است، درست خواندن، به کمال رساندن این هنر است. ارزش این هنر، زمانی بارزتر می‌شود که متن موضوع خواندن متنی هنری باشد؛ یعنی شعر طرز صحیح نگارش شعر، ما را به اوج لذت هنری خواندن رهنمون می‌گردد. هرچه شعر آسان‌تر و درست‌تر بتوان خواند، حس شاعرانگی و مقصود واقعی شاعر آن به ما عمیق‌تر و با کیفیت‌تر…