محمود حسن زاده (مجله اینترنتی ماندگار): خواندن چند سطر آغازین «آلما» کافی است تا بفهمیم با نویسنده‌ای مواجهیم که ذات و جوهره نویسندگی دارد؛ کسی که تصویرسازی را بلد است و بدون زیاده گویی می‌تواند ما را با آغازی این چنین به فضای داستانش پرتاب کند. «توی نیمه تاریک کافه نشسته‌ام پشت میز تک‌‌نفره‌ی‌مربعی که چسبیده به دیوار. خوآن به…

«وقتی که او نیست یعنی، دیگر چیزی برای از دست دادن باقی نمانده. هیچ چیز.» قانون زندگی همین بود و او در تمام کتاب‌هایی که در طی سالیان خوانده بود با همین قوانین ازلی و ابدی مواجه می‌شد. حتی همین امشبی که از «آناآخماتوآ» و زندگی‌اش خوانده بود. مساله بر سر «پذیرفتن» بود. پذیرفتن چیزهایی از زندگی که او سالهای…