کنار دفترچه‌های هویتش کارت پروازی که مامور ایرانی در راه بازگشت اعداد صندلی‌اش را به فارسی نوشته بود تنها نشانه واقعی ایران بود. نمی‌دانست حالا وطن کجاست. همان خانه حیاط‌دار است با پشتی‌های قرمز و چایی‌هایی که در استکان خورده می‌شد یا اینجایی که در آن بزرگ شده بود و تمام مردانگی‌اش را تجربه کرده بود. وطن کجا بود؟...