شاید این تو باشیکه اکنون مرا به سوی نغمه های حقیقی رهنمونی(که می داند؟)شاید آنکه دستگیره فانی را می گرداندو قفل را می گشاید تو باشی.پس اکنون سرانجام باید بگویم:بدرود، و درود بر تو !ای خیال م...1