تنها راوی ملانکولی سزاوار مسلخی است که در آن اراده را قربانی می‌کنند. این رمان با بهره گیری از زبانی متفاوت، روایت متفاوتی هم دارد که برای خوانندگان آثاری در غیر از فضای معمول جذاب خواهد بود.

تمام شهر میره زیر آب در حالی‌ که قابای چوبی روی آب شناورن و آدم‌های غرق‌شده زیر آب با چشم‌های گشادِ تیره و دهان باز از وحشت دارن بالا رو نگاه میکنن. انگار هنوز باورشون نشده که مردن. فقط پارکوربازا زنده میمونن که از ریسمان‌های نامرئی توی آسمون بالا و پایین میرن و جست‌وخیز میکنن و به قاب‌ها و غرق‌شده‌ها…