کامو بر آن بود آثاری بیافریند که از سه چرخه بگذرند: چرخه پوچی، چرخه شورش و آخر سر چرخه عشق. رویارویی بیگانگی جهانی که انسان در آن زاده می شود و زندگی می کند، نخستین احساسی که باید تحمل کند، احساس پوچی است. فلسفه پوچی بر آن است تا در جهانی محروم، معنای مشخصی برای هستی بیابد. شورش، جنبشی است…