فایده‌گرایی همواره مخالفانی داشته است. کارل مارکس، به تمسخر، بنتام را «نابغه‌ای در حماقت بورژوایی» خوانده و فردریش نیچه از فایده‌گرایی –در کنار مسیحیت– با تحقیر به عنوان «اخلاق بردگان» برای «ترسوها، بزدلان و خوارمایگان» یاد کرده است. در میان داستان‌نویسان نیز فیودور داستایفسکی، چارلز دیکنز، الیزابت گاسکل و آلدوس هاکسلی مخالفت خود را با فایده‌گرایی در داستان‌هایشان گنجانده‌اند. برنارد…