چه سوال خوشایند و چه تأکید فوق العاده‌ ای! ترکیب چهره ای بینظیر و لبخندی دلنشین به علاوه علاقه به شعر و قدمی مطمئن برای نفوذ به قلب مهتاب. (تو واقعا شاعری...) تا حالا از این زاویه به خودم نگاه نکرده بودم. خب اگر هم نبودم از حالا به بعد هستم. چشمهام گرد شده بود و از خوشحالی در پوستم…

وقتی بی‌بی گفت مردنیه، اشک سرید روی گونه‌هام. سرم رو تکیه زدم به دیوار و زل زدم به چین‌های اطراف چشم بی‌بی که داشت میلرزید. چند باری پلک زد، آب دماغش رو بالا کشید و دوروبرش رو نگاه کرد...