فرار از فُرم، روایت همنشینی و واگرایی همزمان گفتمان‌های متفاوت و گاه به ظاهر متضاد است. فرار از فرم، روایتی تاریخی، فکری و ادبی از برخورد و آمیختگی سنت و تجدد است. در این کتاب می‌بینیم که از یکسو، روشنفکران روزگار مشروطه از سنت به کام تجدد بهره می‌برند و از دیگرسو، اندیشه‌ورزان دینی، برای برکشیدن نهاد دین در جهان…

بخشی از متن کتاب: جهان من یک پنجره است و یک اتاق.... پنجره ی اتاقم رو به حیاط خلوت خانه باز میشود. پشت پنجره ام، دیواری است کوتاه و پشت دیوار، کوهی است نه چندان بلند. دخمه برج خاموشان... نگاه میکنم. خودم را میبینم و سایه ای... به دخمه رسیده ایم... گودالی بزرگ؛ ستودان. در خوابگاه مردگان میبوسمش... دوستدارم ایستاده…