انسان در سیر فکری‌اش دو گونه حرکت دارد: 1. حرکت مستقیم و صریح که همان درک شهودی است؛ 2. حرکت غیرمستقیم که درک استدلالی است. انسان خود را با حس درونی و جهان را با حس بیرونی درمی‌یابد، و چون این دو حس درون و بیرون منطبق بر یکدیگر شوند، تحیری بر تحیری می‌افزاید و شوقی از پس شوقی می‌زاید…