می گویند که آدم ها وقتی در کنار هم زندگی می کنند زیر یک سقف اگرچه از دو دنیای متفاوت و دور از هم و حتی گاهی متضاد راهی را آغاز کرده اند اما کم کم شبیه یکدیگر می شوند و کمابیش خصوصیات یکدیگر را می پذیرند این یعنی صیقل خوردن آدم ها و اگر دو نفر بدانند از زندگی چه می خواهند روح و روانشان نیز در کنار هم صیقل می خورد و به آرامش می رسد: آرامشی در روح آرامشی در جان!