این کتاب، با آثار پیشین معلوف تفاوتی بنیادین دارد؛ این بار شخصیتی تاریخی در مرکز اثر نیست و نویسنده نیز چندان به تاریخ پایبندی نشان نمی‌دهد. ویژگی برجسته سبک معلوف، مقطع‌نویسی است. در نوشته‌های او هر جمله حیات مستقل دارد، به این شک که وقتی او می‌تواند، و حتی در برخی موارد باید، جملات را به هم متصل کند، با نقطه از هم جدایشان می‌کند.