“آواز پر جبرئیل” به قلم “ابوتراب خسروی”، یک بازنویسی مدرن است از اندیشه های “شهاب الدین یحیی سهروردی” ملقب به شیخ اشراق، که نویسنده در آن در قالب چهارده داستان، نوشته ها و در واقع اندیشه های وی را مورد بازنویسی قرار داده است. “ابوتراب خسروی”، که یکی از موفق ترین نویسندگان ایرانی معاصر، در عرصه ی داستان نویسی است، اذعان داشته که “آواز پر جبرئیل”، برداشتی است از تمثیل ها و قصه های شیخ اشراق، بدون این که مدعی درک کامل یا پی بردن به تمام لایه های پنهان در فلسفه ی “شهاب الدین یحیی سهروردی” باشد. از طرفی وی بیشتر به کاوش در نوآوری های ادبی و قصه های شیخ اشراق پرداخته تا به آثار عرفانی و پیچیده ی مربوط به الهیات او. به این ترتیب “آواز پر جبرئیل”، پرداختی است به روایت های قصه وار “شهاب الدین یحیی سهروردی” که در انتها به تمثیل منتج می شود. تمثیل هایی مبتنی بر معنا و مفهوم حکمت های عارفانه ی وی، که جهان آفرینش را زیر ذره بین پرسشگر خود قرار می دهد.”ابوتراب خسروی” با تاکید بر سبک و سیاق قصه پردازی شیخ اشراق، همان روند استفاده از عناصری همچون طاووس و جغد و هدهد را به کار می گیرد تا کردار و کنش آدمی را در قالب عناصر آیینی و فرهنگی، به تصویر بکشد. این عناصر با وجود اینکه قالب حیوانی دارند اما اندیشه و افکار انسانی را بازنمایی کرده و عملکرد و رفتار او را مورد تحلیل قرار می دهند. “آواز پر جبرئیل” به قلم “ابوتراب خسروی” به همت نشر نیماژ، در صد و بیست صفحه به انتشار رسیده است.