«میل به تغییر» در ذات هر موجود زنده ازجمله سازمان‌هاست، اما باید آن را مدیریت کرد. امروزه «روی آوردن به تغییر» برای رهبران و سازمان‌ها انتخاب نیست، بایدی برای ماندن و بقاست. اما هر تغییری باید در جهت تحول سازمانی و حضور در بازار فشرده‌ی رقابت، بقا و تعالی باشد. باید گذشته و حتی وضع موجود را کنار گذاشت و با در اختیار گرفتن «چشم‌اندازی آرمانی»، «آینده» را ساخت. این کتاب با نگاه به تغییر «دگرگون کننده» در سازمان‌ها، بر «رسوخ در چارچوب ذهنی رهبران و کارکنان» برای ساختن «آن‌چه می‌خواهیم» تاکید می‌کند. ساختن آینده کاری است پر خطر اما نساختن آن پرخطرتر است.