ما در محیط کار، مدرسه یا خانه، همان سبک رهبری را اجرا می کنیم که مدت‌های مدید بر ما حاکم بوده است. بسیاری از رهبران به جای اینکه نقش باغبان را در خود ببینند، نقش مکانیک و تعمیر کار را بازی میکنند. اولویت نخست این رهبران انجام دادن کار است و نقش آنها حداکثر بهره برداری از منابع و کارکنانی است که در اختیار دارند تا کار خود را انجام دهند.

در این کتاب این سبک رهبری را «سبک دستور دادن و کنترل کردن» می نامیم. آیا این سبک رهبری موفق بوده است؟ آیا این سبک رهبری برای شما مؤثر یا مناسب است؟ واقعیت این است که بسیاری از ما همواره به دنبال روش دیگری برای رهبری بوده ایم و مایل بوده ایم ما را نیز با روش دیگری رهبری و هدایت کنند. اما تاکنون فقط توانسته ایم اندکی نسبت به گذشته پیشرفت کنیم، فهمیده ایم که باید از سبک دستور و کنترل عبور کنیم اما دقیقاً نمیدانیم به کجا می خواهیم برسیم. این کتاب راه حل را ارائه خواهد کرد.

وقتی یک رهبر میکوشد تا به نتایج مثبت و مفیدی برسد، رویکرد دستور و کنترل به اعمال زور، تسلیم، کنترل و در نهایت به رکود منجر میشود. در حالی که رهبر اعتماد ساز و اهل ترغیب که به دنبال همان نتایج مثبت و مفید است، با ایجاد تعهد، خلاقیت و شکوفا کردن استعدادها و قابلیتهای کارکنان به اهداف خود میرسد. با توجه به اینکه جهان و بازی کاملاً تغییر کرده است، چرا این همه افراد همچنان از الگوی قدیمی رهبری استفاده می کنند؟ این روش برای واقعیت امروز جهان و شرایط بازی ای که تغییر یافته به هیچ وجه مناسب نیست.

اعتمادسازی و ترغیب یا اعتماد سازی و الهام بخشی، روش جدید رهبری است. هدف آن شکوفا کردن استعدادها و توانمندی‌های کارکنان است نه سلطه و کنترل آن‌ها. تا کار درست را انجام داده و بتوانند در جهان آشفته ما موفق، موثر و هدفمند باشند.