نویسنده اثر حاضر، از فرصت برقراری ارتباط با خوانندگان از طریق ریسمان احساسی مشترک و احساسات مسحور شده یک داستان عاشقانه با مخاطب بی انتها قدردانی می کند. او اعتقاد دارد مانند کافئین قهوه که آرامش را برای بدن تامین می کند، داستان های او نیز کافئین را برای روح تامین می کند. میل به نوشتن در دوران مدرسه در او بیدار شد، نوشتن داستان یک صفحه ای با موضوع دلخواه به عنوان فعالیت درسی همانند یک سوئیچ در ذهن او جریانی را برقرار کرد. با این حال ده ها سال طول کشید تا عشق به نوشتن و برقراری ارتباط حسی با دیگران را در خود کشف کند و…