“بخشودن” یا “تجربه و هنر زندگی” اثری است از “دیوید مک ناتون” و “ایو گارارد” که این بار از دربچه ای نو به این مفهوم می نگرد. “بخشودن” مساله ای است که معمولا در فرهنگ امروز جهان، پوشش خبری گسترده ی را به خود اختصاص می دهد. دور و بر ما با تعداد زیادی کتاب خودپروری و برنامه ی تلویزیونی احاطه شده که همه ی آن ها مرتب یک پیام را ارائه می کنند و آن پیام این است که “بخشودن” برای همه ی انسان ها خوب است و همواره کار درستی است. اما افرادی که از جانب دیگران آسیب های شدیدی دیده اند، اغلب و به درستی چنین حس می کنند که این جریان های تبلیغاتی درباره ی “بخشودن”، چرب زبانانه است و در صدد آسان جلوه دادن آن حرکت می کند. شاید بتوان گفت که “بخشودن” همیشه هم آنچنان که می گویند دلپذیر نیست؛ خصوصا اگر اشتباهی که در حق فرد صورت گرفته بسیار وحشتناک باشد و یا اینکه فرد خاطی از کار خود پشیمان نباشد.در این کتاب، “دیوید مک ناتون” و “ایو گارارد” اظهار می کنند که کل مباحثه ای که در این زمینه صورت می گیرد معیوب است، چرا که از فقدان شفافیت درباره ی اینکه “بخشودن” واقعا به چه معناست، رنج می برد. نویسندگان این اثر معتقدند که “بخشودن” بسیار دشوارتر، پیچیده تر و آشفته کننده تر از چیزی است که بسیاری از پیشتازان آن گمان می برند. با این حال، “دیوید مک ناتون” و “ایو گارارد” نشان می دهند که درک درستی از “بخشودن” به ما این امکان را می دهد که از شکل های سطحی و بی ارزش آن اجتناب کنیم و همچنین قادر به درک این مساله باشیم که چرا “بخشودن” حتی در زمانی که فرد خاطی اظهار ندامت نکرده، درست و تحسین شده است.