داستان بلوْهر و بوذاسْف در ایران نام آشناست. شاید بیش تر از آن که با نام داستان آشنا باشیم با قصه های آن که در متون فارسی به فراوانی بازگفت شده اند و نیز تأثیر غیر مستقیم آن بر گفتمان نویسندگان کهن مان انس داشته باشیم. جلال الدین محمد بلخی چندین بخش آن را در مثنوی خود گنجانده است. اما هم چنین، این داستانی است که به گواه گفتاوردی که از لئو تولستوی در دیباچه ی مترجم انگلیسی آمده است آن چنان بر او اثر کرد که راه زندگی اش را تغییر داد. و او تنها اروپایی متأثر از این داستان شگرف نیست.