بنیتو سرنو داستان/گزارشی معمایی و وهم آلود درباره ی مواجه ی یک کشتی آمریکایی با یک کشتی مرموز اسپانیایی است که ناخدایش دون بنیتو سرنو نام دارد. به گفته ی مرتون سیلتز، از شارحان ملویل، این قصه «تلویحا تفسیری از نگرش غالب درباب سیاه پوستان و برده داری در ایالات متحده است که، در غایت خود، از وقوع جنگ داخلی میان شمال و جنوب خبر می دهد. » سوال معروف آماسا دلائو، ناخدای کشتی آمریکایی، در آخرین گفت وگوی دو ناخدا، که: «چی به چنین گرد غمی بهت پاشیده؟»، و جواب بنیتو سرنو: – «سیاه ها»، یکی از پر آوازه ترین مکالمه ها در سراسر داستان های ملویل بوده. این اثر، با گذر زمان، به نحو فزاینده ای به عنوان یکی از عالی ترین دستاوردهای او شناخته شده و در عین حال، به یکی از نمونه های برجسته ی حضور راوی نامعتبر و گمراه کننده در تاریخ ادبیات بدل شده است، راوی غیرقابل اعتمادی که دائما به سوءتفاهم خواننده دامن می زند. هرشل پارکر، زندگی نامه نویس ملویل، آن را «اثری ژرف، فشرده و شدیدا کنترل شده می داند، «که به لحاظ فرم یکی از کامل ترین آثار ملویل است.»