کتاب بوف كور جام زن برداشتی از آن روی حقيقی حركتی رمان بوف كور است. روايت مسير واقعی را پيش می برد و در ميانه، راهي جادويی در پيش می گيرد. به نحوی كه در خوابی ژرف در نقطه ای در عمق وجودش هوشيار باقی می ماند و به نظاره خود مي نشيند . آنگاه من كه مثل مغناطيس به او چسبيده ام، مانند شاهدی دور و بيچاره، چون قوه ای كور، چون بومي شوم، چوم دايه ای پير، از درون وجودش سر به بيرون می نهم و او را بدون آنكه مرا ببيند، از آن بالا در سه جهان رصد مي كنم، به ناز می پرورم و از ميان مه و سايه های سرگردان به كولش می كشم و می گردانم تا به مقصد برسد.